De Webvlijmscherper
Online...


wenst iedereen
een prettige muzikale week

met

 

Klik op plaatje hierboven
voor meer muziek

Je kunt eventueel rechtsklikken op audioplayer voor bedieningsmenu

Windows Media Player 7/8/9

Je luistert naar:

Het Brabantse land

tekst

Refrein:

Het leven is goed in het Brabantse land.
Het land waar mín wieg heeft gestaan.
Daar heb ik voor altijd mín hart aan verpand,
Dat land doet mín hart sneller slaan

***

De bossen, de vennen, de purperen hei
Een dorpje dat past in je hand,
De Peel en de Kempen en de Meierij,
Mín heerlijke Brabantse land.

Dat kleine cafť waar mín stamtafel staat,
ín pleintje met bomen omrand,
De boerenkapel speelt een deuntje op straat,
Mín heerlijke Brabantse land.

Dat land van mín jeugd waar je iedereen kent,
Geen verschil is in rang of stand,
Dat land waar je rijk bent, al heb je geen cent,
Mín heerlijke Brabantse land.

 Dat land waar ons moeder ons groot heeft gebracht,
mín vriendelijk gemoedílijke land,
Dat land waar ít leven nog echt wordt geleefd,
Mín eerlijke, heerlijke, machtige, prachtige, gastvrije Brabantse land.

 

 

 

 

 


Email:
mail@gerkok.nl

 

Klik op onderstaand plaatje
voor meer muziek

 


De Webvlijmscherper

 

 

"Ons Moeders Durre Schort"

 Van ons moeder durre schort.
Wil ik oe iets vertellen.
Hij is heel simpel, maar veul meer.
Als heel veel dure vellen.

 Ons moeders durre schort.
Die was maar van katoen.
Die draogt ze alle daogen.
Da hoort zo in haren doen.

 Ons moeder droeg unne schort.
Ne'n bonte deur de week.
Ne witte veur zondag.
Die dan we deftig leek.

 Ik zie ons moeders durre schort.
Mee brood er tegen aan.
Daar tikke ze dan een kruiske tegen.
Eer zou ze nie aon snijen gaon.

 Ons moeders durre schort.
Daar kroop ik gere onder.
As ik verlegen was van meese.
Of bang van hel of donder.

 Onder ons moeders durre schort.
Mar da wier nooit gezeet.
Zat ieder jaor een kientje.
Van die zurg hadde wij geen weet.

 Ons moeder hee op heure schort.
Al heel wat luiers omgespeld.
D'eene kleine was nog nie droog.
Of van de andere was ze uitgeteld.

 Mee ons moeders durre schort.
Onder aon den rechtse tip.
Poetste ze onze oren.
Of veegde kruimels van ons lip.

 Ons moeders durre schort.
Was altijd bij de haand.
Wij veegde er ons neus aon aaf.
We waoren vaaste klaant.

 In ons moeders durre schort.
Da hek nog nie verteld.
Werde de bonen in gepeld.
En de eerpels gescheld.

 In ons moeders durre schort.
Da was vruger ieder week.
Wier op vrijdagaovand.
M'n bruurs hun weekgeld in gekeerd.

 As ons moeders durre schort.
Tot op dun draod toe was versleten.
Was hij als stof-of schoteldoek.
Bij langenao nog niet versleten.

 Onder ons moeders durre schort.
Leefde een tevree'en ziel.
Die alles aon hierboven overliet.
Ok as er wa te treuren viel.

 Onder ons moeders durre schort.
Zaten niet de duurste kleren.
Mar klopte wel een heel groot hart.
Waor wij veul van kunnen leren.

 Op ons moeders durre schort.
Werd ons bidden nog geleerd.
Noa draogen ze nimmer zonne schort.
En bidden lijkt wel haost verkeerd.

 Tegen ons moeders durre schort.
Wordt de mik nie meer gewee'en
Want als die van dun bakker komt.
Dan is ie al gesnee'en.

 Onder ons moeders durre schort.
Was'st as kind goed vertoeven.
Mar nou geloof ik echter toch.
D'ek't noa nie mir zou hoeven.

 Ons moeders durre schort.
Daor kruip ik nie mir onder.
Ik ben nie mir verlegen nou.
Of bang veur hel of donder.

 Onder ons moeders durre schort.
Daor zaat gin feministe.
Maar gezag ,da had ze wel.
Heur woord was 't lest,da wiste.

 

© Ger Kok @ Vlijmen 2013